Archive

Posts Tagged ‘Chávez’

Eén vandaag: Chavez overleden (klik op deze link voorinterview met Tessa Marsman)

Eén vandaag: Chavez overleden (klik op deze link voorinterview met Tessa Marsman)

Is dit het einde van het socialisme in Venezuela?

De Venezolaanse president Hugo Chávez is dinsdag overleden. Hij had kanker en zijn situatie was al dagen kritiek. Hij was 58 jaar.

Aanhangers roemen zijn betrokkenheid bij het volk en de hulp die hij gaf aan de armen. Tegenstanders noemen hem een dictator die het land naar de rand van de afgrond heeft gebracht. Vanavond in EenVandaag: de erfenis van Hugo Chávez met Tessa Marsman, zij werkte voor de Venezolaanse staatstv en Venezuela-kenner Remi Lehmann.

Advertisements

Oorlog met Venezuela dreigt – Guerra entre Venezuela y Holanda a la vista

April 1, 2010 24 comments

door Roy Klopper, Telegraaf 1 april 2010

DEN HAAG –  Defensie houdt er serieus rekening mee dat ons land in oorlog raakt met Venezuela omdat dit land een oogje heeft op ’onze’ Antillen.

La Haya- La defensa lo tiene en cuenta seriamente que nuestro país (Holanda) se encontrará en una guerra con Venezuela. Eso es porque Venezuela ha puesto los ojos en ´nuestra´ Antillas .

Het door de ultralinkse president Hugo Chavez geleide buurland van onder meer Curaçao, Bonaire en Aruba is volgens experts van de ministeries van Buitenlandse Zaken, Defensie en Ontwikkelingssamenwerking een ’opstandige speler in een kwetsbare regio’.

Según los expertos de la cancillería, del ministerio de Defensa y el ministerio del Cooperación al  Desarrollo, el país con el líder ultra-izquierda Hugo Chávez, es un ´jugador rebelde en una región vulnerable´. Venezuela es el país vecino de Curazao, Bonaire y Aruba.

„De veiligheid van het Koninkrijk en in het bijzonder de Benedenwindse Eilanden kan in het gedrang komen”, zo waarschuwen de departementen in de deze week gepresenteerde Verkenningen, die een leidraad moeten vormen voor de toekomstige Nederlandse defensiepolitiek.

“La seguridad del Reino (de los Países Bajos) y en especial las Islas de Sotavento, puede correr riesgo”, así avisan los departamentos esta semana en la ´Exploración´( http://www.defensie.nl/organisatie/defensie/verkenningen/). El informe debe ser la guía para la política de defensa Holandesa del futuro.

In het rapport staat onomwonden dat ons land ’rekening moet houden met de noodzaak om de militaire presentie in de Antilliaanse regio te versterken’. Niet eerder speculeerde ons land in een officieel ambtelijk rapport zo openlijk over de mogelijkheid van een gewapend conflict met Venezuela.

El informe dice explicito que nuestro país ´tiene que contar con la necesidad de esforzar la presencia militar en la región de Antillas´. Nunca antes ha especulado el país nuestro, de forma tan abiertamente, en un reporte oficial gubernamental sobre la posibilidad de un conflicto abierta con Venezuela.

Op scherp

Con atención

Vooral een lange dictatuur van Chavez zal de zaak op scherp zetten, zo voorspellen de departementale experts: „De verhoudingen in de regio kunnen dan de komende decennia onder druk komen te staan, mede door de strategische ligging van de Antillen.”

Sobre todo la dictadura extendida de Chávez provocará un conflicto, dicen los expertos del departamento. “las relaciones en la región pueden quedarse bajo presión en las decennias que vienen, parte por la posición estratégica de las Antillas”.

Voorlopig verwachten deskundigen nog geen aanval, maar op de toekomst zijn ze minder gerust: „Die mogelijkheid kan niet geheel worden uitgesloten.” Ze memoreren dat Chavez niet alleen toenadering zoekt tot bedenkelijke regimes als van Iran en Cuba, maar ook tot terroristische groeperingen zoals de Colombiaanse FARC.

Por el momento los expertos no esperan un ataque, pero del futuro no están seguro. “La posibilidad no estará excluido por completo”. Ponen bajo la atención que Chávez busca la cercanía no solo de régimen dudosas como Irán y Cuba, sino también de grupos terroristas como las FARC Colombiano.

Om die reden is het volgens de ministeries absoluut noodzakelijk dat ons land een flinke militaire rol blijft spelen in de Caribische regio. De marine en landmacht opereren onafgebroken vanaf Curaçao en Aruba.

Por las razones mocionadas, es necesario absolutamente que nuestro país tome un papel militar fuerte en la región Caribeño, según el ministerio. La marina y el ejército de la tierra operan sin parar de Curazao y Aruba.

Voor het hele rapport zie: Einrapport Verkenning

Por todo el reporte completo (en Holandés): Verkenning

Chávez, de Bush van Latijns-Amerika

Door Félice Blommers, La Chispa, februari 2010

Onder Hugo Chávez beleeft Venezuela stormachtige tijden: gratis gezondheidszorg, minder ongelijkheid en democratie via referenda, maar ook omstreden nationaliseringen, autoritair optreden, sluiting van media en polarisatie. Een balans na ruim een decennium Chávez.

De jaren tachtig en negentig waren onrustige tijden voor Venezuela. Hoge werkeloosheid, inflatie en voedseltekorten leidden in 1989 tot de Caracazo: onlusten tussen burgers en het leger maakten ruim vierhonderd slachtoffers. De aanleiding waren de plannen voor neoliberale hervormingen van het Internationaal Monetair Fonds. Kolonel Hugo Chávez Frías zag deze gebeurtenissen als signaal dat het land klaar was voor verandering. Hij deed een couppoging in 1992, maar deze mislukte. Verrassend genoeg maakte dit hem populairder bij de Venezolanen. Bij de presidentsverkiezingen in 1998 werd Chávez de nieuwe president die verandering zou brengen. Dat hij in het afgelopen decennium veranderingen heeft gebracht, is duidelijk. Of het goede of slechte zijn, is een punt van discussie.

Met zijn aantreden in 1998 wilde Chávez het neoliberale model omvormen tot een antikapitalistisch en sociaal politiek model. Volgens freelance journalist Edwin Koopman, van wie binnenkort een boek over Venezuela uitkomt, heeft Chávez een moeizame start gehad. “De eerste vier jaar waren nodig om zijn positie te verzekeren. Hij moest eerst binnen de bestaande wetgeving werken voordat hij veranderingen kon doorvoeren.” Chávez veranderde in 1999 de grondwet, zodat hij nieuwe wetten kan invoeren zonder dat hij daar tweederde meerderheid van stemmen voor nodig heeft. De grondwet paste hij in februari 2009 nogmaals aan via een referendum. Ruim 54 procent van de kiezers stemde voor het oneindig herkiesbaar stellen van Chávez. Maar langetermijnveranderingen wil hij doorvoeren met de Bolivariaanse revolutie, genoemd naar de negentiende-eeuwse onafhankelijkheidsstrijder Simón Bolívar. Het gaat vooral om een anti-imperialistisch beleid van politieke en economische soevereiniteit, het bestrijden van corruptie, een (her)verdeling van de olieopbrengsten, het bevorderen van nationale ethiek en deelname van de bevolking aan het politieke proces.

Centralisatie of democratie

Een van Chávez’s grootste pijlers is de gewone bevolking die tot dan toe niet werd gehoord, laten meedoen en meebeslissen in de politiek. In verschillende gemeenten zijn sinds 2006 wijkraden geïnstalleerd, de Consejos Comunales. Deze raden bestaan elk uit een uitvoerende macht, een ombudsman en een bank. Ze kunnen een aanvraag doen voor bijvoorbeeld een speeltuin, maar ook om een wegdek te laten repareren. Beleid maken door en voor iedereen. Tessa Marsman, die vanaf 2006 geruime tijd in Venezuela woonde en werkte bij het staatspersbureau van Venezuela (ABN), ziet deze veranderingen als positief. “Er is een zaadje geplant. Mensen ervaren dat de overheid er nu ook voor hen is en dat ze recht hebben op voorzieningen.”

Koopman heeft zijn twijfels. “Ik vind het een sympathiek idee, maar mensen in de Consejos Comunales zijn allemaal Chavistas. Chávez heeft ooit gezegd: ‘Je denkt toch niet dat de oppositie geld van mij krijgt?’ Hij heeft dus uiteindelijk de touwtjes in handen, omdat hij de budgetten uitdeelt. Het is meer een centralisatie van de macht dan democratisering.” Corrales, Venezuela-deskundige en politicoloog aan de Amherst University in Massachusetts, Verenigde Staten, meent ook dat het politieke klimaat verslechtert. “Was Venezuela tot 2005 nog een functionerende politieke democratie, tegenwoordig gaat het de kant op van een autoritair regime.” Tussen 2001 en 2004 zijn er heel wat protesten geweest tegen Chávez, maar deze heeft hij allen het hoofd geboden. Zelfs in 2002, toen de oppositie een coup pleegde, kwam Chávez terug. Later, in 2004, riep de oppositie de bevolking op om te stemmen of Chávez de tweede helft van zijn termijn mocht uitzitten. Dit referendum won Chávez met grote meerderheid van stemmen.

Extremisten

Volgens Corrales kon dit gebeuren omdat hij in die tijd een ‘competitieve autocraat’ was: iemand die genoeg steun heeft om de verkiezingen te kunnen winnen, maar nog steeds concurrentie heeft. Tijdens zijn lezing op het Centrum voor Studie en Documentatie van Latijns-Amerika (Cedla) in Amsterdam in november 2009 gaf hij aan dat dit verandert. “Er is geen scheiding van de machten meer. Chávez heeft de leiding zowel in de wetgevende, uitvoerende als rechterlijke macht.”

“Toen Chávez aan de macht kwam, had hij iedereen achter zich: links én rechts. Mensen uit alle lagen van de bevolking wilden afrekenen met zaken als corruptie en armoede. Maar in plaats van een president te worden voor alle inwoners van Venezuela, heeft hij de macht van de oude elite verplaatst naar zíjn mensen, de arme bevolking”, aldus Koopman. Chávez is volgens Corrales “de Latijns Amerikaanse Bush, een polariserende politicus. Extremisten houden van hem en de rest is bang.” Dit is internationaal ook zichtbaar. Chávez wilde als initiatiefnemer van het Bolivariaanse Alternatief voor de Amerika’s (ALBA) – de tegenhanger van de neoliberale vrijhandel – de leider worden van Latijns Amerika. Maar de gematigde regeringen van Chili en Brazilië zijn veel minder anti-Amerikaans. Hierdoor heeft de ALBA niet de positie ingenomen die Chávez voor ogen had: een geïntegreerde regionale economie gebaseerd op sociaal welzijn, ruilhandel en gezamenlijke economische hulp.

Gemiste kans

Cijfers van het Venezolaanse Bureau van de Statistiek (INE) laten een daling zien van de extreme armoede van 30 procent van de bevolking in 1997 naar 10 procent in 2007. In dezelfde periode halveerde de ‘gewone’ armoede van 60 tot 34 procent. Volgens Koopman is dit niet alleen een verdienste van Chávez. Bovenal zorgden de hoge olieprijzen voor veel geld. “Er is zoveel geld binnengekomen, dat ze niet eens meer wisten hoeveel. Hij heeft historische bedragen aan misiones – sociale projecten ten bate van de arme bevolking – uitgegeven, maar niet noemenswaardig beter gepresteerd dan andere landen in Latijns Amerika. Chávez heeft een kans gemist.” Voor de komst van Chávez werd de arme bevolking gemarginaliseerd en genegeerd door de elite. Hele wijken stonden niet op de kaart. Chávez heeft hier verandering in gebracht. Arme mensen hebben sinds 2006 toegang tot gratis gezondheidszorg en goedkope levensmiddelen in supermarkten waar alleen binnenlandse producten worden aangeboden (MERCAL). Ook het analfabetisme is gedaald en er zijn landhervormingen tot stand gekomen.

Toch zijn de economische problemen van Venezuela mede te wijten aan de aanpak van deze sociale projecten. Chávez heeft er grote delen van de olieopbrengsten aan uitgegeven, maar niet efficiënt. “Er is ook niet gespaard of geïnvesteerd in de interne economie. In een land als Venezuela, waar de economie afhankelijk is van één grondstof, olie, is dit heel ongunstig. Door die eenzijdige focus worden andere industrieën niet ontplooid”, aldus Corrales. Hierdoor ontstaat schaarste in supermarkten en gaan mensen hamsteren. De consumptie is gestegen door de verbeterde positie van veel arme mensen, maar de productie kan er niet tegenop. “Er bestaat geen economie voor Chávez. Het idee van vraag en aanbod, winst en stimuleren van productie spelen voor hem geen rol”, meent Koopman.

Versplintering

Hoewel Chávez het nog steeds goed doet in de peilingen, gaat het minder goed dan voorheen. “Hij is zijn comfortabele meerderheid verloren en moet er harder voor werken”, aldus Corrales. Zijn vaste kiezers komen nog grotendeels uit de armere wijken, maar ook daar hoor je steeds meer geluiden dat ze aan verandering toe zijn. “Veel mensen stemmen op Chávez bij gebrek aan alternatieven. De oppositie is versplinterd in ongeveer tachtig kleine partijen en geen daarvan heeft een geschikte kandidaat. En die zie ik in de verste verte ook niet. Het enige dat ze met elkaar gemeen hebben, is dat ze Chávez weg willen hebben. Daar red je het niet mee”, meent Koopman.

Polarisatie is ook in de media zichtbaar. Tessa Marsman kan dit beamen. “Er zijn twee kampen binnen de media, de Chavistas en de anti-Chavistas. Binnen deze groepen zijn de berichten gekleurd, omdat je er werkt op basis van je politieke voorkeur. Maar als je je aan de feiten houdt, heb je veel vrijheid.” In Venezuela waren er ten tijde van haar verblijf vijf oppositiekanalen in de lucht die iedereen kon ontvangen zonder schotel of kabel. Dat in 2008 de zender RCTV werd gesloten, kwam volgens Marsman niet omdat het een oppositiezender was. “De vergunningen werden niet verlengd omdat ze regels hadden overtreden.” Corrales is daarentegen van mening dat de sluiting wel te maken heeft met mediacensuur. Afgelopen januari zijn er ook van de kabel zes oppositiekanalen afgehaald omdat ze weigerden Chávez’s speech uit te zenden. Dit leidde tot twee doden en vijf gewonden tijdens protesten in de stad Merida. Volgens de oppositie werd er geschoten door regeringsgetrouwe ‘parapolitiële bendes’, maar de regering ontkent dat. Chávez is al jaren bezig met het opleiden van één miljoen reservisten. Koopman: “Dat zijn burgers die worden opgeleid om in actie te komen bij een Amerikaanse invasie, maar ze kunnen ook worden ingezet bij onlusten.”

Toekomst

Ook al staat Marsman redelijk sympathiek tegenover de links-nationalistische president, toch meent ze dat als Chávez zo doorgaat, het land failliet gaat. “En dan is het de vraag hoe zijn aanhang reageert bij de volgende verkiezingen”, aldus Koopman. Hij meent dat als Chávez geen geld meer heeft voor de misiones, zijn aanhang zal afnemen. Toch denkt Corrales dat Chávez de volgende verkiezingen in september 2010 gaat winnen. “Hij zal doorgaan met mensen bang te maken voor de oppositie, de privé-sector de schuld geven van de economische crisis en het geld dat hij heeft aan zijn trouwe aanhang besteden.”

Venezuela under Chávez: exchanging perspectives

November 26, 2009 2 comments
Over the 10 years that Hugo Chávez has been in power the world has turned its attention to Venezuela. The “Bolivarian Revolution” that aims at establishing a “Socialism of the 21st century” is the subject of intense controversy among observers everywhere. Does the new turn in Venezuelan politics more accurately represent a drive to an “Authoritarianism of the 21st century” or is there a true democratic and economic revolution taking place? Are the redistributive policies undertaken a sharing of the country’s riches, or are they a form of vote-buying and clientelism? And do the other big investments and nationalisations by the government represent a “sowing of the oil” as is claimed, or are they just inefficient and corrupt projects? And what is happening to freedom of expression?Machiavelli, the association of Political Science students at the University of Amsterdam, invites the academic community and all others interested to join two prominent scholars on Venezuela and a journalist who was based in Caracas for three years in exchanging perspectives on contemporary developments in Venezuela.

Participants:
Javier Corrales – associate professor and chair of political science at Amherst College, Massachusetts
Daniel Chávez – coordinator of the New Politics Programme at the Transnational Institute, Amsterdam
Tessa Marsman – freelance journalist and formerly working at the Agencia Bolivariana de Noticias in Caracas

Moderator:
Antoni Verger – sociologist, researcher and lecturer in International Development, Universiteit van Amsterdam

Date: tuesday december 1st 2009
Time: 20.00 – 21.30
Place: CREA: Turfdraagsterpad 17, Amsterdam
Entrance: free for students, others €5

Venezuela sluit oliedeal met China

September 19, 2009 Leave a comment

NRC_20090917_017_article1-1

El camino de los Teneke

September 3, 2009 Leave a comment

http://coopaltermedia.blogspot.com/2009/04/el-camino-de-los-teneke.html

Pro. RONALD BOSMAN y  ALTERMEDIA RL
Dir. ALEJANDRO JURADO

As.Dir. TESSA MARSMAN
Cam. TRISTAN GOASGUEN
ABN 08/11/2007

Caracas, 09 Nov. ABN.- En la historia de tres misioneros salesianos holandeses quienes desde los años 50 habitan en el estado Amazonas, junto a los pueblos originarios de la zona, centra el argumento del documental El camino de los teneke, de Alejandro Jurado, a estrenarse este viernes.

El documental relata la historia del padre Hernán Feddema, el hermano Juan Finkers y el padre Antonio van Maanen, quienes, contrario a lo que normalmente se podría pensar de unos religiosos, no fueron a evangelizar a los pueblos originarios venezolanos. “Ellos dedicaron su vida a los pueblos indígenas del Amazonas. Los logros de estos tres misioneros consolidaron el despertar político que todavía viven estos, porque curiosamente estos tres misioneros no vinieron con la intención de imponer su cultura a los pueblos aborígenes, sino que por el contrario, vinieron a darles herramientas para ayudarlos a preservar su cultura”, comentó el director del documental, Alejandro Jurado.

Jurado explicó que estos tres holandeses lograron adaptarse por completo a la vida aborigen y hoy, ya octogenarios, se resisten a volver a Europa. Entre sus aportes se encuentra, por ejemplo, el primer diccionario de lengua piaroa, escrito por el padre Feddema. “Ellos llegaron luego de la segunda guerra mundial, esa fue una experiencia dura. Sintieron el gran contraste al encontrarse con el mundo exuberante del Amazonas”, aseguró Jurado, quien para realizar el documental viajó hasta los sitios donde viven los religiosos, en tres partes distintas cercanas al río Orinoco.

Jurado informó que el documental, coproducido entre la Embajada de Holanda en Venezuela y la Cooperativa Alter Media, se estrena este viernes en el Centro de Estudios Latinoamericanos Rómulo Gallegos (Celarg), y espera que luego pueda rodar por las salas de Cinemateca Nacional, para compartir su contenido con todo el país.

Por su parte, la asistente de dirección de la película, Tessa Marsman, explicó que al conversar con los religiosos, fue interesante descubrir cómo su método de enseñanza los llevó a ayudar a los aborígenes a enfrentarse con el futuro con sus propias herramientas. “Hay varias teorías sobre el trabajo de los padres o de los antropólogos. (Ellos se plantearon) Podemos dejarlos al natural o prepararlos para el mundo, porque en algún momento va a venir el mundo, así que decidieron prepararlos, pero no de la manera holandesa, sino a su manera. Tomar su idioma, su forma de ser, tomar las cosas más relajadas, bueno, al ritmo del Amazonas”, indicó Marsman. “(Se trataba de) qué hacer con lo que viene de afuera, con lo inevitable, con el reguetón, con el celular, porque el indígena quiere preservar su cultura”, aseveró.

El documental, que tiene una hora de duración, tuvo un proceso de realización de seis meses, de los cuales 23 días fueron dedicados al rodaje. Jurado dijo que el documental amalgama una gran riqueza cultural que va desde los distintos pueblos aborígenes del sur de Venezuela hasta el holandés. “Se llama El camino de los teneke, porque en lengua piaroa teneke significa holandés. Fue tanto el impacto que estos tres misioneros tuvieron en las culturas del Amazonas que una etnia creó una palabra para ellos”, señaló Jurado.

Finalmente, a juicio del realizador, el mensaje final del filme es el papel protagónico que tiene la educación en la formación de un país, “porque justamente es gracias a la educación que estos pueblos indígenas pueden hoy defenderse y preservar su cultura”. Marsman resaltó que si bien la educación es de gran importancia, esta debe, ante todo, ser participativa, “no como una nueva tribu”.

Jurado explicó que esta es una de las realizaciones de la Cooperativa Alter Media, que ya cuenta con un año de funcionamiento. “Hemos hecho un catálogo de producciones que hablan de la filosofía de la cooperativa, que busca reflejar las contradicciones de la condición humana en las luchas sociales”. Así, el director del documental resaltó que las producciones de la cooperativa ha sido hechas a partir de iniciativas independientes, e hizo un llamado a las instituciones públicas encargadas de la realización audiovisual para democratizar un poco más las herramientas para su acceso.

Teneke, de Leerlingen van het Regenwoud.

“Teneke, de Leerlingen van het Regenwoud” vertelt het verhaal van drie avontuurlijke Hollandse Missionarissen en hun ervaringen met de inheemse volken van de Amazone. Pater Herman Feddema, Broeder Jan Finkers en Pater Antonio Van Maanen vertrokken in de jaren vijftig en zestig naar Venezuela, waar zij missieposten opzetten aan de oevers van de Orinoco. Mede dankzij het onderwijs van de Hollandse missionarissen wisten de regionale leiders van de inheemse volken op te klimmen tot de zetels van de Nationale Assamblee in Caracas, terwijl de inheemse volken van Amazonas de missionarissen de geheimen van het oerwoud leerden.

In een wereld waar wetenschappelijke studie in de Amazone nog in de kinderschoenen stond, waren de missionarissen veel biologen, antropologen en de Venezolaanse overheid voor in de verkenning van deze afgelegen streek.

Zo was Broeder Jan Finkers, beter bekend in de regio als Hermano Juan, in de jaren zestig een van de eerste westerlingen die in contact kwam met het Yanomami-volk. Hij was getuige van de bruuske ontsluiting van het Yanomamigebied en de dramatische gebeurtenissen die daarop volgden. De Yanomami werden slachtoffer van de door de goudkoorts getroffen Braziliaanse garimpeiros (goudzoekers) tijdens de slachting van Haximu en moesten lijden onder de bizarre praktijken van antropologen .

Pater Herman Feddema, ofwel Padre Hernán, richtte verschillende missieposten op tussen de Piaroa- en Guahibo-indianen. De Pater leerde hun talen spreken en stelde deze vervolgens op schrift. Dankzij het werk van de Pater leren de Piaro- en Guahibo- kinderen vandaag de dag eerst lezen en schrijven in hun eigen taal door schoolmeesters uit hun eigen gemeenschap. Pas op latere leeftijd leren zij Spaans, de officiele taal van Venezuela, waarmee zij kunnen communiceren buiten de gemeenschap.

Pater Antonio van Maanen, ofwel Padre Antonio, vestigde zich op de grens tussen het Amazonewoud en de Venezolaanse steppe, in San Juan de Manapiare. Na jaren in Guatemala en Colombia uitgezonden te zijn geweest vond hij hier zijn thuis. Hij speelde een belangrijke rol in de organisatie van de inheemse volken in de regio.

De twintig verschillende inheemse volken van Amazonas wisten zich in de afgelopen vijftien jaar, mede dankzij het onderwijs van de missionarissen, te organiseren in een krachtige beweging die strijd voor de rechten van de amazonevolken in Venezuela.

Eens per drie jaar komen alle leiders van de Yanomami, Guahibo, Piaroa, Yekuana, Curripaco, Baré, Baniva, Piapoco, Sanema, Puniva, Warekena, Hoti, Yabarana, Panare, Tariama, Kariña, Macu, Cubeo, Saliva, Baré, en Maquiritare-volken uit alle uithoeken van Amazonas in kano´s en motorbootjes de majestieuze Orinoco afvaren richting het eiland Ratón en de lokale hoofdstad Puerto Ayacucho.

Daar vindt het driejaarlijks congres plaats van deze Organización Regional de los Pueblos Indigenas del Amazonas (ORPIA). Bijna alle leiders kennen de Hollandse paters wel. Velen zijn oud-leerling van Pater Hernán, Pater Antonio of Broeder Juan.

Op het congres bespreekt men praktische problemen in de regio, de landinvasies van boeren, de problemen met goudzoekers, het wangedrag van de Venezolaanse Nationale Garde die de grens met Colombia bewaakt, of de benzineschaarste die ontstaat door smokkel met Colombia en waardoor de meest afgelegen volken niet in contact kunnen komen met de stad.
Tijdens het congres wordt de strategische koers uitgezet voor de verbetering van de rechten van de inheemse vrouw, het recht op onderwijs en het behoud van de inheemse talen en culturen.

Sinds 1999 heeft Venezuela een nieuwe grondwet waardin de inheemse bevolking aanzienlijk meer respect krijgt dan in de voorlaatste grondwet van 1963, waarin hun cultuur volledig werd ontkend. De inheemse leiders van Venezuela waren actief betrokken bij het opstellen van deze nieuwe consitutie en kunnen een beroep doen op wetten die hun cultuur en levenswijze respecteren. Helaas schiet de naleving van deze wetten in de praktijk nog ernstig tekort in de afgelegen Amazoneregio.

Ook dankzij de nieuwe grondwet zitten er sinds 1999 drie inheemse afgevaardigden in het Nationaal Parlement. Wij volgen Diputado José Gregorio Mirabal van Amazonas tot in zijn nieuwe kantoor in het parlementsgebouw in Caracas. Deze voorvechter van inheemse rechten ontving ooit zijn basisopleiding bij de Hollandse Paters. Evenals bijna alle nieuwe inheemse burgemeesters en wethouders in de staat Amazonas.

Buscando a Mister Li en Venezuela

lfml esp

El Sr. Li es la figura emblemática de la potencia con el crecimiento más acelerado del mundo: China. El Sr. Li firma contratos petroleros, construye hospitales y carreteras, vende productos, compra empresas o instala oleoductos. En la serie “Buscando al Sr. Li”, cuatro reporteros de Radio Nederland Wereldomroep y la emisora televisiva holandesa VPRO, informan en los próximos meses sobre los aspectos positivos y negativos de la globalización, siguiendo la expansión china como línea conductora.

En Abril Marijke van den Berg con la ayuda de Tessa Marsman busca a Mister Li en Venezuela. Por reportajes interesantes sobre Mister Li en Venezuela y en Zambia, EEUU y India verifica  www.informarn.nl/especiales/buscandoamisterli